Паримија на денот: Книга пророк Исаија 7:1-14
| 1. | Во дните на Ахаза – синот на Јоатама, син Озиев, цар јудејски, – Ресина, царот сириски, и Факеј, синот ремалиев, цар израилски, отидоа против Ерусалим да го завладеат, но не можеа да го преземат. |
| 2. | Тогаш му беше соопштено на домот Давидов и речено: „Сиријци се сместија во земјата Ефремова. И му затрепери срцето на Ахаза и срцето на народот негов, како што од ветар се нишаат дрвјата.” |
| 3. | И му рече Господ на Исаија: „Излези и ти и син ти Сеарјасув да го пречекаш Ахаза на крајот од горното езеро по патот кај нивата на валавичарот, |
| 4. | и кажи му: внимавај и биди спокоен; не бој се, и да не се плаши срцето твое пред двата краја на тие гламји што чадат, од разгорениот гнев на Ресина, на Сиријците и на синот Ремалиев.” |
| 5. | Сирија, Ефрем и синот Ремалив кројат против себеси зло, велејќи: |
| 6. | »да одиме против Јудеја и да ја исплашиме, да ја завладееме и да го поставиме за цар Тавеиловиот син.« |
| 7. | Но Господ Бог вели вака: „Тоа нема да стане и нема да се изврши, |
| 8. | зашто главата на Сирија е Дамаск, а главата на Дамаск – Ресин; по шеесет и пет години Ефрем ќе престане да биде народ; |
| 9. | глава на Ерфема е Самарија, а глава на Самарија – синот Ремалиев. Ако не верувате, нема да се додржите.” |
| 10. | И продолжува Господ да му говори на Ахаза и му рече: |
| 11. | „Барај за себе знак од Господа, твојот Бог: барај или во длабочините или во височините.” |
| 12. | И рече Ахаз: „Нема да барам и нема да го искушувам Господа.” |
| 13. | Тогаш Исаија рече: „Слушајте, пак, доме Давидов! Зар ви е малку тоа што им дотежнувате на луѓето, па сакате да Му дотежнувате и на мојот Бог?” |
| 14. | Затоа Самиот Господ ќе ви даде доказ: ете, Девица ќе зачне и ќе роди Син, и ќе Му дадат името Емануел. |
Паримија на денот: Прва книга Мојсеева (Битие) 5:32;6:2-8
| 32. | Ное имаше петстотини години, кога ги роди трите сина: Сима, Хама и Јафета. |
| 2. | тогаш синовите Божји, гледајќи ги ќерките човечки дека се убави, ги земаа, кои што ги сакаа, за жени. |
| 3. | И рече Господ Бог: „Духот Мој нема вечно да пребива во луѓето, зашто тие се тело; ете деновите нивни нека им бидат сто и дваесет години.” |
| 4. | А имаше во тоа време џинови на земјата, особоно, пак, кога синовите Божји почнаа да влегуваа при ќерките човечки и тие почнаа да им раѓаат; тоа се силните луѓе, прочуени од старото време. |
| 5. | И виде Господ Бог дека лошотиите меѓу луѓето на замјата се големи, и дека сите мисли и помисли во срцата нивни беа зли во секое време. |
| 6. | И се покаја Бог што го беше создал човекот на земјата, па се огорчи во срцето Свое. |
| 7. | И рече Господ: „Ќе ги истребам луѓето што сум ги создал, од земјата – од човекот до животното, ѕверовите и птиците небески – оти се кајам што ги создадов.” |
| 8. | Но Ное најде милост пред очите на Господа Бога. |
Паримија на денот: Книга Мудри Соломонови изреки 6:20-35;7:1
| 20. | Синко, пази ја заповедта на татка си и не отфрлај поуката на мајката своја; |
| 21. | врзи ги засекогаш за срцето свое, врзи ги околу вратот свој. |
| 22. | Ако тргнеш, тие ќе те раководат; ако легнеш да спиеш, ќе те пазат, ако се разбудиш, ќе разговараат со тебе; |
| 23. | зашто заповедта е светило, и поуката – светлина, а опомената – пат кон животот, |
| 24. | за да те пазат од расипана жена, од ласкав јазик на туѓа. |
| 25. | Не ја посакувај убавината нејзина во срцето свое, за да не бидеш уловен преку очите свои и да не те вовлече со трепките свои, |
| 26. | зашто поради жена блудница човекот паѓа до корка леб, а жена прељубодејка уловува многу чесна душа. |
| 27. | Може ли некој да носи оган во гради, а да не се запали облеката негова? |
| 28. | Може ли некој да оди по вжарени јаглења, а да не ги изгори нозете свои? |
| 29. | Истото тоа станува и со оној, кој влегува кај жена на ближниот свој; кој и ќе се допре до неа, нема да остане без вина. |
| 30. | Не му проштеваат на крадецот, ако краде за да си ја насити душата, кога е гладен; |
| 31. | ако го фатат, тој плаќа седумпати повеќе, го дава целиот свој имот. |
| 32. | Кој, пак, врши прељуба со прељубница, тој нема ум; си ја погубива душата своја, оној што врши тоа; |
| 33. | биење и срам ќе најде тој, и бесчестието негово нема да се избрише, |
| 34. | зашто љубомората е јарост на мажот, и во денот на одмаздата своја – тој не ќе знае за милост, |
| 35. | нема да прими никаков откуп и нема да се задоволи ни со многу подароци. |
| 1. | Синко, пази ги зборовите мои, и сокриј ги во тебе заповедите мои. Синко, почитувај Го Господа, – и ќе се зацврстиш и, освен од Него, не се плаши од никого. |
Поука на денот: Старец Софрониј Сахаров
Љубовта, пламенот којшто Христос го фрли во душата на човекот, има восхитливо својство: го води нив бездни и височини кои никому инаку не се достапни, му дава да го совлада секое страдање, па и смртта, често го фрла во неопишлива бесконечност, во која е сам, напрегајќи се повторно да ја здогледа Светлината на љубениот Бог. Таков е процесот на очистувањето на нашата природа.
