Евангелие и поука за 16/02/2026

Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Лука 19:29-40;22:7-39

29. И кога се приближи до Витфагија и Витанија, до гората наречена Елеонска, испрати два ученика,
30. велејќи: „Отидете во спротивноно село! Штом ќе влезете во него, ќе најдете едно врзано осле, кое ниеден човек не го јавал. Одврзете го и доведете го!
31. И ако ве праша некој: »Зошто го одврзувате?« Кажете му вака: »Тоа Му е потребно на Господа«.”
32. Кога отидоа испратените, најдоа како што им беше рекол.
33. И кога го одврзуваа ослето, стопаните им рекоа: „Зошто го одврзувате ослето?”
34. Тие одговорија: „Потребно му е на Господа.”
35. И го доведоа при Исуса; па штом ги нафрлија облеките свои на ослето, Му помогнаа на Исуса да се качи.
36. И кога минуваше Он, ги постилаа своите облеки па патот.
37. А кога наближи до местото од каде што се слегува од Елеонската Гора, сето мноштво ученици почнаа радосно да Го прославуваат Бога со висок глас, за сите чудеса што ги видоа,
38. велејќи: „Благословен е Царот, Кој доаѓа во името Господово! Мир на небото и слава на висините!”
39. А некои фарисеи од народот Му рекоа: „Учителе, забрани им на учениците Твои!”
40. Но Он им одговори и рече: „Ви велам, ако тие замолкнат, камењата ќе повикаат.”
7. И дојде денот Бесквасници, кога требаше да се заколе пасхалното јагне;
8. па ги испрати Исус Петра и Јована и им рече: „Отидете и пригответе ни пасха, за да јадеме!”
9. А тие Му рекоа: „Каде сакаш да приготвивме?”
10. Он им рече: „Ете, влегувајќи в град, ќе ве сретне човек со стомна вода; одете по него во куќата, каде што ќе влезе,
11. и кажете му на домаќинот од куќата: »Учителот ти вели: каде е собата, во која треба да јадам пасха со учениците Свои?«
12. И тој ќе ви покаже голема одаја, послана; таму пригответе.”
13. Кога отидоа, најдоа како што им беше рекол и ја приготвија пасхата.
14. А кога дојде времето, Он седна на трпезата и дванаесетте апостоли со Него.
15. И им рече: „Од сe срце сакав да ја јадам оваа пасха со вас, пред да пострадам;
16. оти, ви велам: нема веќе да јадам од неа, дури таа не се доврши во царството Божјо.”
17. Па како ја зеде чашата, заблагодари и рече: „Земете и разделете ја помеѓу себе,
18. зашто нема да пијам од лозовиот плод, додека не дојде царството Божјо.”
19. Потоа зеде леб и заблагодари, го прекрши и им даде, велејќи: „Ова е Моето тело, што се дава за вас; правете го ова за Мој спомен!”
20. Исто така и со чашата, по вечерата, велејќи: „Оваа чаша е Новиот завет со Мојата крв, која се пролива за вас.
21. Но, ете, раката на оној што Ме предава е со Мене на трпезава.
22. Синот Човечки, пак, оди, според она како што е определено, но тешко му на оној човек, што ќе Го предаде.”
23. И почнаа да се прашуваат помеѓу себе, кој ли ќе е од нив што ќе го направи тоа?
24. А се појави помеѓу нив и препирка, кој од нив да се смета за поголем.
25. Но Он им рече: „Царевите владеат над народите, а оние што управуваат над нив се викаат добротвори.
26. Вие, пак, немојте така; но поголемиот меѓу вас да биде како најмалиот, и тој, што е старешина, да биде како слуга.
27. Зашто кој е поголем: тој што седи на трпеза, или оној што слугува? Зар не е оној што седи? А Јас сум меѓу вас како слуга.
28. Но вие сте, кои издржавте со Мене во Моите напасти,
29. и Јас ви ветувам, како што Ми вети Мојот Отец, царство,
30. за да јадете и да пиете на трпезата Моја во царството Мое, и да седнете на престоли и да им судите на дванаесетте Израилеви колена.”
31. И рече Господ: „Симоне, Симоне, ете, сатаната посака да ве сее како пченица;
32. но Јас се молев за тебе, за да не намали твојата вера; а ти некогаш, кога ќе се обратиш, укрепи ги браќата свои!”
33. А тој Му одговори: „Господи, готов сум да одам со Тебе и в затвор, и на смрт.”
34. Но Он му рече: „Ти велам, Петре, нема денес да пропее петел, дури трипати не откажеш оти Ме познаваш.”
35. Па им рече: „Кога ве пратив без ќесе, и без торба, и без обувки, останавте ли лишени од нешто?” Тие одговорија: „Од ништо.”
36. И им рече: „Но сега, кој има ќесе, нека си го земе, исто така и торба; а кој нема, нека си го продаде облеклото и да купи нож;
37. зашто, ви велам, на Мене треба да се изврши и ова од Писмото: »И меѓу злочинци Го кладоа.« Оти она што се однесува на Мене, се исполнува.”
38. А тие рекоа: „Господи, еве овде има два ножа.” Он им одговори: „Доволни се.”
39. И кога излезе, тргна, како обично кон Елеонската Гора; по Него одеа и учениците Негови.

Апостол на денот: Трето соборно послание на светиот апостол Јован Богослов 1:1-14

1. Од старешината – до возљубениот Гај, кого вистински го сакам.
2. Возљубени, се молам да бидеш здрав и во сe да ти биде добро, како што ? е добро на душата твоја.
3. Многу се зарадував, кога дојдоа браќата и се посведочија за твојата верност – оти ти живееш во вистината.
4. За мене нема поголема радост од тоа – да чујам дека моите чеда живеат во вистина.
5. Возљубени, ти постапуваш верно во сe, што го правиш за браќата и гостите,
6. кои ја посведочија твојата љубов пред Црквата. Добро ќе направиш, ако ги приготвиш пред Бога како што треба.
7. Бидејќи поради Неговото име тргнаа, не земајќи ништо од незнабошците.
8. Ние сме, пак, должни да примаме такви, за да станеме помошници на вистината.
9. Јас напишав до Црквата. Но Диотреф, кој сака да биде најстар меѓу нив, не нe прими нас.
10. Затоа, ако дојдам, ќе му спомнам за делата негови, што ги прави, напаѓајќи нe со лоши зборови; и тоа не му е доволно, туку браќата сам не ги прима, а им забранува да ги примаат и оние, кои сакаат да ги примат, и ги гони од Црквата.
11. Возљубени, не угледувајте се на злото, туку на доброто. Кој добро чини, од Бога е; а кој прави зло, не Го видел Бога.
12. За Димитрија посведочија сите, па и самата вистина; а сведочиме, исто така, и ние; а вие знаете дека сведоштвото наше е вистинско.
13. Многу имав да ти пишувам, но не сакав да ти напишам со мастило и перо,
14. туку се надевам наскоро да те видам, и да позборуваме уста со уста.

Поука на денот: Свети Исихиј Ерусалимски

Оној кој нема молитва чиста од помисли, нема оружје за одбрана. Зборувам за молитвата што постојано дејствува во внатрешноста на душата, за молитвата во која со повикување на Христос се поразува и се спалува непријателот кој тајно војува

мапа на сајтот

МПЦ	Календар, житија и пости	Книжарница	Галерии
· од историјата на МПЦ · Актуелно · Богословија · Факултет · Епархии · Скопска · Полошко-кумановска · Дебарска · Прилепско-пелагониска · Повардарска · Брегалничка · Струмичка · Банско · Берово · Дојран · Водоча · Велјуса · Православни линкови	· За постот · Просфора · Светата причест · За светите тајни · За исповедта · За духовниот отец · За духовното раководење	· Издадени книги · Исцрпени изданија · Списание Премин · Монашки ракоделија	· Живопис · Икони · Цркви, манастири · Монаси · Контакт

English мапа на сајтот

29.	И кога се приближи до Витфагија и Витанија, до гората наречена Елеонска, испрати два ученика,
30.	велејќи: „Отидете во спротивноно село! Штом ќе влезете во него, ќе најдете едно врзано осле, кое ниеден човек не го јавал. Одврзете го и доведете го!
31.	И ако ве праша некој: »Зошто го одврзувате?« Кажете му вака: »Тоа Му е потребно на Господа«.”
32.	Кога отидоа испратените, најдоа како што им беше рекол.
33.	И кога го одврзуваа ослето, стопаните им рекоа: „Зошто го одврзувате ослето?”
34.	Тие одговорија: „Потребно му е на Господа.”
35.	И го доведоа при Исуса; па штом ги нафрлија облеките свои на ослето, Му помогнаа на Исуса да се качи.
36.	И кога минуваше Он, ги постилаа своите облеки па патот.
37.	А кога наближи до местото од каде што се слегува од Елеонската Гора, сето мноштво ученици почнаа радосно да Го прославуваат Бога со висок глас, за сите чудеса што ги видоа,
38.	велејќи: „Благословен е Царот, Кој доаѓа во името Господово! Мир на небото и слава на висините!”
39.	А некои фарисеи од народот Му рекоа: „Учителе, забрани им на учениците Твои!”
40.	Но Он им одговори и рече: „Ви велам, ако тие замолкнат, камењата ќе повикаат.”
7.	И дојде денот Бесквасници, кога требаше да се заколе пасхалното јагне;
8.	па ги испрати Исус Петра и Јована и им рече: „Отидете и пригответе ни пасха, за да јадеме!”
9.	А тие Му рекоа: „Каде сакаш да приготвивме?”
10.	Он им рече: „Ете, влегувајќи в град, ќе ве сретне човек со стомна вода; одете по него во куќата, каде што ќе влезе,
11.	и кажете му на домаќинот од куќата: »Учителот ти вели: каде е собата, во која треба да јадам пасха со учениците Свои?«
12.	И тој ќе ви покаже голема одаја, послана; таму пригответе.”
13.	Кога отидоа, најдоа како што им беше рекол и ја приготвија пасхата.
14.	А кога дојде времето, Он седна на трпезата и дванаесетте апостоли со Него.
15.	И им рече: „Од сe срце сакав да ја јадам оваа пасха со вас, пред да пострадам;
16.	оти, ви велам: нема веќе да јадам од неа, дури таа не се доврши во царството Божјо.”
17.	Па како ја зеде чашата, заблагодари и рече: „Земете и разделете ја помеѓу себе,
18.	зашто нема да пијам од лозовиот плод, додека не дојде царството Божјо.”
19.	Потоа зеде леб и заблагодари, го прекрши и им даде, велејќи: „Ова е Моето тело, што се дава за вас; правете го ова за Мој спомен!”
20.	Исто така и со чашата, по вечерата, велејќи: „Оваа чаша е Новиот завет со Мојата крв, која се пролива за вас.
21.	Но, ете, раката на оној што Ме предава е со Мене на трпезава.
22.	Синот Човечки, пак, оди, според она како што е определено, но тешко му на оној човек, што ќе Го предаде.”
23.	И почнаа да се прашуваат помеѓу себе, кој ли ќе е од нив што ќе го направи тоа?
24.	А се појави помеѓу нив и препирка, кој од нив да се смета за поголем.
25.	Но Он им рече: „Царевите владеат над народите, а оние што управуваат над нив се викаат добротвори.
26.	Вие, пак, немојте така; но поголемиот меѓу вас да биде како најмалиот, и тој, што е старешина, да биде како слуга.
27.	Зашто кој е поголем: тој што седи на трпеза, или оној што слугува? Зар не е оној што седи? А Јас сум меѓу вас како слуга.
28.	Но вие сте, кои издржавте со Мене во Моите напасти,
29.	и Јас ви ветувам, како што Ми вети Мојот Отец, царство,
30.	за да јадете и да пиете на трпезата Моја во царството Мое, и да седнете на престоли и да им судите на дванаесетте Израилеви колена.”
31.	И рече Господ: „Симоне, Симоне, ете, сатаната посака да ве сее како пченица;
32.	но Јас се молев за тебе, за да не намали твојата вера; а ти некогаш, кога ќе се обратиш, укрепи ги браќата свои!”
33.	А тој Му одговори: „Господи, готов сум да одам со Тебе и в затвор, и на смрт.”
34.	Но Он му рече: „Ти велам, Петре, нема денес да пропее петел, дури трипати не откажеш оти Ме познаваш.”
35.	Па им рече: „Кога ве пратив без ќесе, и без торба, и без обувки, останавте ли лишени од нешто?” Тие одговорија: „Од ништо.”
36.	И им рече: „Но сега, кој има ќесе, нека си го земе, исто така и торба; а кој нема, нека си го продаде облеклото и да купи нож;
37.	зашто, ви велам, на Мене треба да се изврши и ова од Писмото: »И меѓу злочинци Го кладоа.« Оти она што се однесува на Мене, се исполнува.”
38.	А тие рекоа: „Господи, еве овде има два ножа.” Он им одговори: „Доволни се.”
39.	И кога излезе, тргна, како обично кон Елеонската Гора; по Него одеа и учениците Негови.

1.	Од старешината – до возљубениот Гај, кого вистински го сакам.
2.	Возљубени, се молам да бидеш здрав и во сe да ти биде добро, како што ? е добро на душата твоја.
3.	Многу се зарадував, кога дојдоа браќата и се посведочија за твојата верност – оти ти живееш во вистината.
4.	За мене нема поголема радост од тоа – да чујам дека моите чеда живеат во вистина.
5.	Возљубени, ти постапуваш верно во сe, што го правиш за браќата и гостите,
6.	кои ја посведочија твојата љубов пред Црквата. Добро ќе направиш, ако ги приготвиш пред Бога како што треба.
7.	Бидејќи поради Неговото име тргнаа, не земајќи ништо од незнабошците.
8.	Ние сме, пак, должни да примаме такви, за да станеме помошници на вистината.
9.	Јас напишав до Црквата. Но Диотреф, кој сака да биде најстар меѓу нив, не нe прими нас.
10.	Затоа, ако дојдам, ќе му спомнам за делата негови, што ги прави, напаѓајќи нe со лоши зборови; и тоа не му е доволно, туку браќата сам не ги прима, а им забранува да ги примаат и оние, кои сакаат да ги примат, и ги гони од Црквата.
11.	Возљубени, не угледувајте се на злото, туку на доброто. Кој добро чини, од Бога е; а кој прави зло, не Го видел Бога.
12.	За Димитрија посведочија сите, па и самата вистина; а сведочиме, исто така, и ние; а вие знаете дека сведоштвото наше е вистинско.
13.	Многу имав да ти пишувам, но не сакав да ти напишам со мастило и перо,
14.	туку се надевам наскоро да те видам, и да позборуваме уста со уста.