Евангелие и поука на ден
 

 

Евангелие и поука за 03/04/2025

Почеток
 
 

Паримија на денот: Книга пророк Исаија 42:5-16

5. Така вели Господ Бог, Кој ги создал небесата и нивното пространство, Кој ја раширил земјата со нејзините производи, Кој му дава здив на народот што е на неа, и дух на оние што одат по неа.
6. Јас, Господ, Те повикав во правда, цврсто ќе Те држам за рака и ќе Те пазам, ќе те поставам за завет на народот, светлина за незнабошците,
7. за да им ги отвориш очите на слепите, да ги изведеш врзаните од затвор и оние што седат во темнина – од темнина.
8. Јас сум Господ, тоа е Моето име, и нема да ја дадам славата Своја на друг, ниту честа Своја на идоли.
9. Ете, претскажаното порано се зби, и ново ќе известам; пред да стане тоа, Јас ќе ве известам.
10. Пејте Му на Господа нова песна, похвална за Него од земните краишта, вие што пловите по море, и сe, што го полни, островите и оние што живеат на нив.
11. Нека издигне глас пустињата и нејзините градови, населбите, каде што живее Кидар; нека ликуваат оние што живеат во карпи, нека воскликнуваат од врвовите горски.
12. Нека Му воздадат слава на Господа, похвалата Негова нека ја возвестат на островите.
13. Господ ќе излезе како исполин, ревноста ќе ја возбуди како војник; ќе извика и ќе подигне војнички вик; ќе се покаже силен против непријателите Свои.
14. Долго молчев Јас, трпев и се воздржував; сега ќе викам како родилка, ќе разурнувам и ќе голтам сe.
15. Ќе опустошувам планини и ридови, и сета нивна трева ќе ја исушам; реките ќе ги направам острови, езерата ќе ги исушам.
16. Ќе ги поведам слепите по пат, што тие не го знаат, ќе ги водам по нејзини патеки, темнината ќе ја направа светлина пред нив, а кривите патеки – прави: ете, што ќе направам Јас за нив, и нема да ги оставам.

Паримија на денот: Прва книга Мојсеева (Битие) 18:20-33

20. И рече Господ: „Голем повик е против Содом и Гомор, и гревовите нивни се претешки.
21. Затоа ќе слезам за да узнаам и да видам дали така се прави, како што повикот доаѓа до Мене, или не.”
22. Оттаму луѓето тргнаа кон Содом, додека Авраам уште стоеше пред лицето на Господа.
23. Тогаш Авраам се приближи и рече: „Сакаш ли да го уништиш и праведниот со неправедниот и ќе биде ли праведниот како неправедниот?
24. Можеби во градот има педесетмина праведници; зарем ќе ги погубиш и нив, а да не му простиш на тоа место заради оние педесет праведници, што се во него?
25. Не е можно така да постапиш Ти, да погубиш праведни со неправедни заедно, та исто да се случи со праведникот како и со неправедникот; не, тоа од Тебе не; зарем Судијата на целата замја нема да суди право?”
26. И рече Господ: „Ако во градот Содом најдам педесетмина праведници, ќе го запазам градот и целото место заради нив.”
27. А Авраам одговори и рече: „Еве, се осмелив да Му проговорам на Господа, иако сум земја и пепел.
28. Можеби да има праведници од педесет пет помалку; зар заради тие пет ќе го затреш целиот град?” Он одговори: „Нема тоа да го направам, ако најдам четириесет и пет.”
29. И го продолжи разговорот со Него и рече: „Можеби ќе се најдат таму четириесет?” Он, пак, одговори: „Нема да го направам ни поради тие четириесет.”
30. Потоа рече: „Нека не се налути Господ, ако речам – можеби ќе се најдат триесет?” – Он рече: „Нема да го направам, ако најдам триесет.”
31. И пак рече: „Еве, се осмелувам одново да Му проговарам на Господа – можеби ќе се најдат дваесет?” „Нема да го уништам – рече – ни заради тие дваесет.”
32. Најпосле рече: „Нека не се налути, Господ, ако уште еднаш проговорам – можеби ќе се најдат десет?” – Он рече: „Нема да ги искоренам ни заради оние десет.”
33. И Господ замина, откако престана да зборува со Авраама; а Авраам се врати во своето место.

Паримија на денот: Книга Мудри Соломонови изреки 16:17-33;17:1-17

17. Патот на праведните е отстранување од злото: патиштата на праведните водат кон долг живот; кои примаат поука – добрини ќе видат, а кои примаат прекори – помудри ќе бидат; кој ги пази своите патишта – душата своја ќе ја запази; кој го сака животот свој – тој внимава што зборува.
18. Пред погибел гордоста врви, и пред паѓање – надуеноста.
19. Подобро е да се смируваш во духот со кротки, отколку да делиш грабеж со горделиви.
20. Кој ја води разумно работата своја, добро ќе најде, и кој се надева на Господа, блажен е.
21. Мудрите по срце, разумни ќе ги наречат, и слаткиот збор го зголемува знаењето.
22. Разумот за оние, што го имаат, е извор на животот, а ученоста на безумниот е зло.
23. Срцето на мудриот го прави јазикот негов мудар, разумнот се пројавува и во устата негова.
24. Пријатни зборови се восочен мед: за душата слатки, а за коските лековити.
25. Има патишта, кои на човекот му изгледаат прави, но крајот им е пат кон смртта.
26. Кој се труди, се труди за себеси, зашто кон тоа устата го упатува; подмолниот во својата уста ја носи својата пропаст.
27. Лукав човек зло на себеси прави, во устата своја – оган разгорува.
28. Подмолен човек сее раздор, и клеветник пријатели разделува.
29. Насилник човек го мами својот ближен и го води кон лош пат;
30. замижува со очите, за да измисли подмолност: прекасувајќи си ги усните, извршува зло; тој е оган од злоба.
31. Староста е венец на славата, таа води по патот на правдата.
32. Долготрпеливиот е подобар од храбриот, и кој владее со себеси, подобар е и од завојувачот на градови.
33. Жреб се фрла во скут, но сe што решава тој, од Господа е.
1. Подобро сув залак и со него мир, отколку куќа полна со заклан добиток, но во раздор.
2. Разумен слуга господари над развратник и со браќата ќе го подели наследството.
3. Топилницата е за сребро, печката – за злато, а срцата Господ ги испитува.
4. Лош човек се вслушува во беззакона уста; праведникот лажлива уста не слуша.
5. Кој се подбива со сиромав, Создателот Му го навредува; кој се радува на зло, нема да остане неказнет, а милосрдниот ќе биде помилуван.
6. Синовите на синовите се венец на старите, а слава за децата се родителите ниви. Во верникот има огромно богатство, а во неверниот нема ни пара.
7. На безумен умен збор не му прилега, уште повеќе на големец – лажлива уста.
8. Дарот е скапоцен камен во очите на оној што го има: каде и да се сврти ќе успее.
9. Кој ги покрива престапите, бара љубов, а кој одново напомнува за нив, оддалечува дури и пријател.
10. Врз разумниот посилно дејствува прекорот, безумниот – и кога го бијат не чувствува.
11. Будалиот бара само зло, затоа жесток ангел ќе биде испратен против него.
12. Подобро човек на сретне мечка, чии мечиња се грабнати, отколку безумен во неговото безумство.
13. Кој враќа зло за добро, злото нема да ја напушти куќата негова.
14. Почеток на караницата е како кога водна брана се отвара: отстапи од караницата пред да се разгори.
15. Кој оправдува нечесен и кој обвинува праведен – и обајцата се одвратност пред Господа.
16. Што ќе му се пари во рацете на безумен? За да купи мудрост, но тој нема разум. Кој си прави висока куќа, бара да се сотре, а кој се остранува од учењето, запаѓа во беда.
17. Пријателот сака во секое време и како брат ќе се јави во време на неволја.

Поука на денот: Старец Софрониј Сахаров

Христос рече: Ако некој ...не ги намрази татка си и мајка си, жената и децата свои, па дури и душата своја, тој не може да биде Мој ученик (не може да Ме следи) (Лука, 14, 26). Ова Слово Господово е многу сериозно. Не станува збор за една кариера и за дребните нешта од овоземниот живот, туку за совладување на страстите и гревовите на овој свет, за да живееме вечно со Отецот. После падот, човековата природа во сите свои пројави се противи на она што небесниот Отец го очекува од нас. Еве, зошто сме должни да се намразиме себеси во состојбата во која се наоѓаме во овој свет после падот.